ShoutMix chat widget

Mobile Suit Gundam : Gundam Generation 00

(Gundam Generation Novel)

 

Mission 17 - THERE IS...

 

 

 

-1-

บนอวกาศนั้น เหล่าโมบิลสูทของเอลอวส์เกือบทั้งหมดจะมาสมทบกันแล้ว เพราะยังมีไพ่ตายอันสำคัญซึ่งกำลังจะใกล้เป็นจริงแล้ว ปืนใหญ่เมเมนโต้ โมรี่กำลังจะพัฒนาเสร็จสมบูรณ์พร้อมที่จะยิงไปยังโลกโดยเฉพาะ

ณ สถานีอวกาศแห่งหนึ่งซึ่งเป็นฐานทัพของเอลอวส์ภาคพื้นอวกาศ พวกเขาได้เตรียมการใช้งานและทำการเปิดระบบของปืนใหญ่ เป็นอันพร้อมเสร็จ

"พลังงานของปืนใหญ่ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะครับ ที่เหลือก็แค่รอโหลดข้อมูลจากระบบควบคุมอีกไปพักนึง" เจ้าหน้าที่ประจำสถานีบอก

"ดีมาก" ผบ.กู๊ดแมนพูด "ทีนี้ก็เรียกพวกเรากลับมาสบทบที่อวกาศซะ"

"ครับ!"

"ท่านผบ. ป่านนี้พวกเราบางส่วนอยู่ที่โลกเลยนะครับ" โฮเมอร์พูด

"เรื่องนั้นชั้นบอกไปแล้ว เดี๋ยวพวกเขาก็รู้เอง"

"ครับ"

"ที่เหลือก็แค่กำจัดเจ้าพวกเสี้ยนหนามออกให้หมด เป้าหมายของพวกเราสำเร็จแน่"

"ผมรู้สึกว่าพวกมันเหมือนพวกจนตรอกเลย" บิลลี่พูด

"ใช่แล้วหลาน การที่จะแฮ็กค์ข้อมูลปืนใหญ่นี่ยากน่าดูเลยนะ ถึงมันมีคนอ่านเวด้าได้ แต่ไม่เท่าเจ้านั่น" โฮเมอร์พูด

"ถึงดิ้นรนไปก็ไม่มีประโยชน์สินะครับ"

"ถูกต้อง หลานชาย"

 

ณ สมรภูมิรบอวกาศ ตอนนี้ดูเหมือนว่ากลุ่มของเอลอวส์จะได้เปรียบอย่างที่ว่า เพราะยังมีไพ่ตายที่รอพวกเซ็ตสึนะอยู่

พวกเซ็ตสึนะและคนอื่นๆที่หมดหน้าที่บนโลกแล้วก็มาทยอยกันสมทบที่อวกาศกันแล้ว

"ชั้นจะหยุดพวกแกให้ได้!" เซ็ตสึนะพูด เขาเริ่มเร่งความเร็วของดับเบิ้ลโอ

"นี่ๆ เซ็ตสึนะ นายจะรีบไปไหนล่ะ?" ล็อกออนถาม

"พวกเราไม่มีเวลาโอ้เอ้นะ!"

"เอ๋?" ล็อกออนถาม

"นายเป็นหัวหน้าทีมน่าจะรู้นะว่าสถานะการณ์ตอนนี้เป็นยังไง?"

"อ๋อ...ชั้นรู้แล้วล่ะ" ล็อกออนเลิกตา "ตอนนี้เจ้าพวกนั้นมันถือไพ่เหนือกว่าเรา เพราะพวกนั้นมันมีปืนใหญ่คอยยิงใส่โลกอยู่"

"แล้วมีใครแฮ็กค์ข้อมูลปืนใหญ่นั่นยัง?"

"ได้บางส่วนอ่ะน่ะ ที่เหลือน่ะเรากะจะยิงใส่โดยตรงถ้าพวกเขาขัดขืน"

"สนามรบก็แบบนี้ล่ะน้า..." เซ็ตสึนะ

ในระหว่างที่พวกเขาคุยกันอยู่นั่นเอง จู่ๆก็ได้มีลำแสงจากที่แห่งนึงยิงมาที่พวกเขา ทำให้เซ็ตสึนะกับล็อกออนหลบตั้งหลักทันทีแบบเส้นยาแดงผ่าแปด

"!!!!"

"ยึ้ยยย!!"

"เจอกันอีกแล้วนะ! กันดั้ม!!" เสียงของมิสเตอร์บูชิโด้ซึ่งขับSusanowoพูด พร้อมทั้งยิงใส่เซ็ตสึนะ

"แก!! คราวนี้ชั้นไม่ปล่อยให้แกหนีแน่!!" เซ็ตสึนะพูด

"ได้เลย! คราวนี้ชั้นไม่หนีแกอีกต่อไปแล้ว! เพราะศึกครั้งนี้เป็นศึกตัดสินชี้ชะตาลงทัณฑ์สำหรับผู้ที่ไม่ยอมฟังเรา!"

"เอางั้นก็ได้!! ย้ากกกกกกกกก!!" พูดจบ เซ็ตสึนะก็ยกดาบดับเบิ้ลโอซอร์ดเข้าจู่โจมทันที

"ย้ากกกกกก!!" บูชิโด้รีบหยีบดาบมากันเอาไว้พร้อมทั้งปัดคบดาบออกจากตัว

ทางด้านเชรีเดี้ยมของล็อกออนนั้น ก็ได้มีคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมแล้ว ไม่ใช่ใครที่ไหน อาลี อัลซาเซส หัวหน้าโจรก่อการร้ายที่ล็อกออนเคยปะทะฝีมือมาก่อนซึ่งขับกันดั้มอาเช่

"ยินดีต้อนรับกลับนะ! เจ้าสไนป์เปอร์!!"

"อาลี อัลซาเซส! คราวนี้ชั้นไม่ปล่อยให้แกลอยนวลแน่!!" ล็อคออนพูด เขาเล็งปืนตรงไปที่อาลีทันที

"ฝันไปเถอะ!!" อาลียิงบีมไรเฟิลสวนกลับไป

 

 

-2-

ทางด้านฮาซาเวย์ที่กำลังสู้กับจอห์นนี่ ไรเด็นของเอลอวส์ ไปๆมาๆ ในตอนนี้ดูเหมือนจอห์นนี่จะเริ่มหยุดตอบโต้ฮาซาเวย์แล้ว ด้วยความที่เขาเป็นคนเบื่อค่อนข้างง่ายและยังเป็นคนจิตใจดี เขาเลยขอให้ฮาซาเวย์หยุดการต่อสู้

"อ่า..พอเถอะเจ้าหนู..."

"เอ๋? จู่ๆทำไมคุณก็เลิกสู้ซะงั้นล่ะฮะ?! ผมไม่เข้าใจเลย" ฮาซาเวย์งง

"อยากรู้มั้ย ว่าทำไมชั้นจึงมาเข้ากลุ่มพวกนี้"

"อยากสิครับ"

"ฟังนะหนุ่ม" จอห์นนี่พูด "ที่จริงแล้วน่ะ ชั้นมาเข้าอยู่กับกลุ่มเอลอวส์เพื่อที่ชั้นจะได้ประลองฝีมือกับชาร์เท่านั้นแหละ"

"จริงเหรอฮะ?!" ฮาซาเวย์ตกตะลึง "แล้วไอ้ที่คุณบอกว่าจะพาคุณชาร์กลับมาเป็นผู้นำซีอ้อนล่ะฮะ?!"

"ไอ้เรื่องนั้น ชั้นแค่ให้พวกที่เคยอยู่ซีอ้อนแล้วมาอยู่เอลอวส์เบี่ยงเบนความสนใจโดยที่ไม่รู้ว่าชั้นน่ะไม่เคยคิดที่จะร่วมมือกับพวกมันเลยซักกะติ๊ดเดียว"

"งั้นเหรอครับ? ตอนนี้แสดงว่าตอนนี้คุณก็..."

"อื้อ! นายเดาถูก" จอห์นนี่ดีดนิ้ว "ชั้นเองก็ได้หักหลังพวกมันไปเรียบร้อยแล้วล่ะ แต่ตอนนี้นายรีบไปช่วยสาวน้อยคนนั้นก่อนเถอะ"

"ครับผม! งั้นผมไปล่ะฮะ!" ฮาซาเวย์รีบนำคุซซี่ออกไปช่วยเควสทันที ส่วนทางด้านจอห์นนี่นั้นก็รีบไปสมทบมุ่งหน้าหายานปโตเลเมียส2

 

ส่วนกาเดสที่อานิว รีเทิร์นเนอร์ขับอยู่นั้น ตอนนี้เธอได้เข้าปะทะกับกาเดซโซ่ของเอริคอย่างดุเดือด

"อานิว!!!"

"ฮึ่ม...!"

ทั้งคู่กำลังแลกบีมซึ่งปล่อยจากนิ้วทั้ง5 เข้าสู้อย่างไม่คิดชีวิต

"เอริค ถึงนายจะขอร้องชั้นซักกี่พันครั้งก็ไม่มีประโยชน์หรอก!"

"ชั้นรู้แล้ว!! เพราะหยั่งงี้ไงล่ะ! วันนี้ชั้นจะไม่ปล่อยเธอเอาไว้แน่!!"

"ก็ได้...!!"

ขณะนั้น เควสซึ่งกำลังขับกันดั้มแอสทาเรียอยู่ก็รีบมุ่งตรงไปยังที่อานิวกับเอริคสู้กันอยู่

"อานิว!! ชั้นมาช่วยแล้วนะ!!" จากนั้นเธอก็ยิงใส่กาเดซโซ่ของเอริค

"ยึ้ยยยย!! กันดั้ม!!" เอริคเริ่มโซเซจากการโจมตีของเควส

"เควส! ขอบใจจ้ะ"

"ไม่เป็นไร ทีนี้ชั้นก็ได้ช่วยอานิวเต็มที่แล้วล่ะ"

"จ้า" อานิวยิ้ม

"เจ้าตัวยุ่งมาอีกตัวแล้ว!! งั้นก็ได้!!" นัยตาเอริคเริ่มเปลี่ยนเป็นสีทอง เขาเริ่มเข้าสู่โหมดเวด้าอย่างเต็มตัว เขาพร้อมที่จะลงมือสังหารอย่างเหี้ยมโหดโดยไม่สนว่าใครเป็นมิตรหรือศัตรู

 

อีกด้านหนึ่ง ทีเรียซึ่งขับเซราวี่กำลังสู้กับรีวองนั้นตอนนี้ได้อาเลลูย่าได้มาสมทบพร้อมกับโซม่า

"นายมาตอนนี้ก็ดีแล้ว เดี๋ยวชั้นจะเริ่มไปมุ่งหน้าตรงสถานีอวกาศของเอลอวส์เพื่อดำเนินการทำลายปืนใหญ่นั่นเลย" ทีเรียพูด จากนั้นดวงตาของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองโดยที่เขาไม่ได้อยู่ห้องเวด้า

"ได้เลย ชั้นรู้ว่านายสามารถอ่านข้อมูลเวด้าได้ดีในกลุ่มเรา งั้นช่วยหน่อยนะ"

 

รีวองกำลังเห็นทีเรียทำท่าจะออกจากการรบกับตนไป เขาก็เริ่มยิงลากูนใส่ทีเรียแต่ทีเรียหลบหนีไปได้พร้อมทั้งโดนลำแสงจากเอริออสและGNอาเช่ที่ยิงสวนกลับมานั่นเอง

"ฮึ้ยย!!"

"มาเลย!! ชั้นไม่ให้แกทำได้หรอกนะ!" อาเลลูย่าพูด

"เอางั้นก็ได้...!!" รีวองพูดพร้อมทั้งตาเปลี่ยนสีทอง เขายิงบีมใส่อาเลลูย่าอย่างไม่ยั้ง

แล้วทางด้านกราราซโซ่ของฮีลิ่งและรีไวฟ์ก็มาถึงจุดจบ พวกเขาทั้งสองได้ใช้พลังในการเป็นอินโนเวนเตอร์จนกระทั่งไม่สามารถกลับมาเป็นมนุษย์ได้อีกต่อไป พวกเขาพลาดท่าโดนการโจมตีจากแจ็คและอาสึนะซึ่งขับกันดั้มGP00และลูซินเยอร์

"ชะตาขาดแล้วรึเนี่ย?!!" รีไวฟ์พูด

"ไม่นะ!!! ชั้นยังไม่แพ้ ม่ายยยยย!!"

 

ตู้ม!!

 

 

"อาสึนะ..." แจ็คพูด เขาได้ยินเสียงร้องไห้ของอาสึนะ

"ชั้น...ชั้น...ชั้นขอโทษนะ..." อาสึนะเริ่มร้องไห้ ในใจเธอนั้น เธอคิดว่าพวกเขาไม่น่าเกิดมาที่จะสู้รบเลย และเธอยังรู้สีกเศร้าใจที่จะต้องมาฆ่าเหล่าผู้คนอีก

"กลับไปพักก่อนมั้ย?" แจ็คถาม

"ก็ได้ค่ะ..." อาสึนะพูด จากนั้นพวกเขาก็กลับยานฟรีเด็น2

 

 

-3-

ทานด้านนักบินของเอลอวส์ที่เหลือซึ่งกำลังต่อสู้บนโลกอยู่นั้น พวกเขาก็เริ่มทยอยกันมุ่งหน้าสู่อวกาศตามคำสั่งของผบ.กู๊ดแมนกันแล้ว รวามทั้งสองพี่น้องฟรอสท์ ชาเกียร์และโอลบะ

"น้องโอลบะ ผบ.สั่งให้พวกเราไปอวกาศ พวกเรารีบไปกันเถอะ" ชาเกียร์พูด

"ได้ครับ พี่ชาเกียร์" โอลบะพูด จากนั้น กันดั้มเวอร์ซาโก้และกันดั้มแอชทารอนก็มุ่งหน้าสู่อวกาศ

พวกการ์ร็อดนั้น เมื่อพวกเขาเห็นสองพี่น้องฟรอสท์ทำท่าจะเริ่มหนีไป พวกเขาก็รีบตามไปติดๆ

"พวกแกจะหนีไปไหนน่ะ!!? หยุดนะ!!" เสียงการ์ร็อดตะโกน

"การ์ร็อด!!" บาร์เนจร้องตะโกน เขาก็รีบมุ่งหน้าไปที่อวกาศ

"สมกับเป็นพวกมันเลย" มาริด้าพูด

"เอ๋?!" ทั้งการ์ร็อดและบาร์เนจงง

"พวกมันน่ะ เมื่อมีแผนการณ์อะไรลักษณะนี้ เป็นธรรมดาที่จะต้องเรียกพวกของตัวเอง"

"มันก็จริงนะ" บาร์เนจพูด "แต่ว่า กลุ่มของเราบางส่วนยังต้องคุ้มกันประชาชนอยู่บนโลกเลยนะ แล้วทีนี้จะทำยังไงต่อไปดีล่ะ?"

"มีข่าวดี เพราะว่าตอนนี้กลุ่มของคุณสุเมรางิกำลังจะรีบทำลายปืนใหญ่นั่นอยู่" มาริด้าพูด "แต่คงต้องรีบๆหน่อยเพราะชั้นรู้สึกว่าเจ้าปืนใหญ่นั่นมันเริ่มพร้อมที่จะใช้งานแล้วล่ะ"

"แล้ว...ต่อไปนี้จะเอายังไงต่อล่ะ?" การ์ร็อดถาม

"ชั้น...ตัดสินใจแล้ว" มาริด้าพูด "งั้นเอางี้ ชั้นกับบาร์เนจจะไปสมทบกับคุณสุเมรางิและมุ่งหน้าไปทำลายปืนใหญ่ ส่วนนายก็เชิญจัดการกับเจ้าพวกนั้นได้เลยนะ ไม่ต้องเป็นห่วง"

"แต่..."

"ไปเถอะน่า! ชั้นรู้ว่านายยังมีหนี้กะเจ้าพวกนั้นอยู่ ชั้นกับมาริด้าไปก่อนล่ะนะ!"

"ไปให้ทันล่ะ!!" การ์ร็อดตะโกนออกมา เขาเองก็มุ่งหน้าไปที่อวกาศด้วยเช่นกันเพื่อจะสะสางการต่อสู้ของเขาเมื่อ6ปีก่อน

 

การต่อสู้ของฮีโร่ยุยและฮิวส์คอร์แลนด์นั้น ดูเหมือนว่าจะดุเดือดกว่าครั้งก่อนๆต่างจากตอนที่เคยเจอกันที่เวียดนาม พวกเขาสองคนกะจะสู้กันไปตายไปข้างนึงเลยทีเดียว

แม้ว่าตอนนี้ทางเอลอวส์จะเรียกให้ทหารทุกนายไปสมทบที่อวกาศ แต่ฮิวส์เองก็ไม่ได้สนใจ เขากะจะสู้อยู่บนโลกตรงนี้

"จะให้ชั้นหนีเหรอ? ไม่มีทางหรอก!" ฮิวส์พูด

ส่วนฮีโร่นั้น เมื่อเขาเห็นช่องว่าง เขาเลยบรรจงฟันแขนซ้ายของจิงซ์ แต่หลบได้

"อย่าเหม่อสิ..." ฮีโร่พูด

"เชอะ!" ฮิวส์พูด เขาสวนกลับฮีโร่ไปโดยยิงบีมใส่

"วีธีต่อสู้ยังเหมือนเดิมนะ ใจเย็นๆหน่อย" ฮีโร่หลบทัน

"ชั้นถามหน่อย! ทั้งๆที่นายเป็นแค่คนธรรมดา แต่ทำไมนายถึงขับกันดั้ม!!"

"มันเป็นภารกิจ..." ฮีโร่พูด "เพราะมนุษย์ต่างไม่เข้าใจกัน เข่นฆ่ากัน เลยต้องมาสู้กัน"

"ก็ใช่น่ะสิ!"

จู่ๆ ได้มีสัญญาณจากทอลกีสIIIของเซ็คส์ เมอร์ควิส ติดต่อเข้ามา

"เฮ้! ได้ยินมั้ย?! ฮีโร่!"

"โอเค มีอะไร?"

"นายมาสมทบกับพวกคุณสุเมรางิได้มั้ย?!" เซ็คส์พูด

"อ๋อ เรื่องนั้นสินะ เดี๋ยวตามไป ทวิลไรเฟิลของชั้นอาจจะช่วยอะไรได้มั่ง"

ฮีโร่ได้รับคำขอจากเซ็คส์ให้ไปช่วยทำลายปืนใหญ่เมเมนโต้ โมรี่ แต่เขายังคงต้องติดหนี้ของฮิวส์อยู่ เขาเลยตัดสินใจที่ผละออกจากการต่อสู้ไป เพราะเขาคิดว่าเรื่องการทำลายปืนใหญ่นั้นสำคัญกว่า และอีกอย่างนึงเขายังคงหวังว่าฮิวส์คงจะยอมรับหลักสันติภาพของรีลีน่า พีชคราฟท์

"ผมไปก่อนละกัน..." ฮีโร่พูดเสียงเบา "ขืนสู้กับคุณต่อไปคงไม่ช่วยให้คุณเลิกบ้าหรอก..."

"ว่าไงนะ!" เขาฟังที่ฮีโร่พูดจนเริ่มโกรธ เขาจึงตามฮีโร่ไป

 

 

-4-

กลับมาที่อวกาศ ยานปโตเลเมียส2ของกลุ่มสุเมรางิ ยานราไคลั่มของกลุ่มพรีเวนเตอร์ และยานฟรีเด็น2ก็ได้มาสมทบที่นี่กันแล้ว

ในยานปโตเลเมียส2 โอเปอร์เรเตอร์2คน เฟลท์กับฮาโตริกำลังเปิดเผยข้อมูลจุดที่จะต้องทำลายปืนใหญ่ให้กับเหล่านักบินที่เพิ่งกลับมาจากยาน รวมทั้งกลุ่มคาทารอนที่บางส่วนมาสมทบ

"ข้อมูลที่เราแฮ็กค์มาจากเอลอวส์นั้นเอาได้มาเพียงบางส่วนค่ะ" เฟลท์พูด

"แต่ว่านะคะ โชคดีที่พวกเรายังมีนที่อ่านข้อมูลเวด้าได้อยู่" ฮาโตริพูด "ตอนนี้พวกพี่ๆกำลังเร่งมุ่งหน้าไปจุดนั้นเพื่อทำลายปืนใหญ่ตามที่เรากำหนดเอาไว้ค่ะ"

"ขอบคุณจ้ะ" สุเมรางิพูด "ทีนี้พวกเราต้องรบกวนพวกคุณช่วยอีกแล้ว"

"ไม่มีปัญหาครับ" คลากส์พูด

"พวกเราไม่ยอมให้พวกนั้นทำตามใจชอบได้หรอกค่ะ" ชิรินพูด

"ฝากด้วยนะคะ"

ณ คาตาพัลส์ยานปโตเลเมียส2 นอกจากจะมีโมบิลสูทของเซเลสเที่ยลบีอิ้งแล้ว ตอนนี้ครอสโบนกันดั้มทั้งสองเครื่องซึ่งซีบุ๊คและโทเบียกลับมาใช้งานอีกครั้งโดยใช้พลังงานGNไดร์ฟซึ่งลาสเซ่ได้เพิ่มเข้าไป

"ขอบคุณนะครับ ทีนี้โมบิลสูทของเราก็ได้ใช้งานได้เต็มประสิทธิภาพแล้วสินะ" ซีบุ๊คพูด

"ไม่เป็นไรหรอกครับ" ลาสเซ่พูด "ไอ้โมบิลสูทส่วนใหญ่ที่ผมปรับแต่งเข้าไปน่ะเข้ากับGNได้ดีนะ"

"ครับผม งั้นถ้ามีอะไรที่ผมสงสัยเดี๋ยวจะติดต่อหาคุณนะฮะ" โทเปียพูด

"ได้เลยน้อง!" ลาสเซ่พูด

จากนั้น ครอสโบนกันดั้มทั้งสองเครื่องก็ออกจากยานไป

ส่วนทางด้านไฮนิวกันดั้มของอามุโร่นั้นก็พร้อมใช้งานได้แล้ว เขารีบวิ่งออกไปเพื่อที่จะเข้าค็อทพิท แต่เขาเห็นชาร์ยังคงยืนอยู่

"ชาร์ นายไม่สบายเหรอ?"

"คงงั้นแหละ..." ชาร์พูดเสียงเบา เขามีอาการหน้าซีดนิดนึง

"งั้นชั้นไปก่อนนะ..." อามุโร่พูด เขาเอามือทาบแก้มชาร์เอาไว้ "ถ้านายหายแล้วอย่าลืมมาช่วยชั้นนะ ชาร์" อามุโร่ยิ้ม

"แน่นอน..." ชาร์ยิ้มเล็กๆให้อามุโร่ จากนั้นอามุโร่ก็รีบออกไปพร้อมกับไฮนิวกันดั้ม

ส่วนชาร์นั้น เมื่ออามุโร่ออกไปทำภารกิจแล้ว เขาก็กลับไปยังห้องนอนบนยานปโตเลเมียส2 เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆเขารู้สึกไม่ค่อยสบายขึ้นมา

"ไปหายามาทานก็คงจะดีขึ้นเองแหละมั้ง...?"

แต่ในระหว่างที่เขาจะไปนอนพักอยู่นั้น จู่ๆเขาเริ่มได้รับแรงกดดันประหลาดบางอย่างที่ต่างจากแรงกดดันของรีวอง ทำให้เขาเริ่มทรุดตัวลง ร่างกายเริ่มตัวสั่น

"อะ....อา...นี่มัน...? พลังอะไรกันแน่นะ...? โอย...."

เขาเริ่มใช้พลังนิวไทป์ค้นหาสิ่งที่ทำให้เขาได้รับแรงกดดันประหลาด แต่ทว่าเขานั้นกลับควานหาสิ่งนั้นไม่เจอ จนทำให้เขาเริ่มทรมาณทั่วร่างกายและจิตใจ

 

 

อย่านะ!!!!

 

..........................

..........................

..........................

 

 

ที่นี่มันที่ไหนกัน....?

 

 

ตอนนี้ รอบๆตัวของชาร์นั้นเต็มไปด้วยของเหลวใส ชุ่มชื้น และเย็นบริสุทธิ์ที่เรียกว่า "น้ำ" นั่นเอง...

 

 

ใครพาชั้นมาที่นี่....?

 

เขาค่อยๆเดินตามหาไป เขากำคิดว่าที่ที่เขาอยู่ตอนนี้อาจจะเป็นทะเลสาปก็ได้ แต่ว่ามันกลับเต็มไปด้วยก้อนเมฆสีแดงเลือดเหมือนมีใครเอาเลือดมาทาเอาไว้

 

จนตอนนี้ เขาเริ่มที่จะยอมแพ้ เขานั่งคุกเข่าอย่างหมดหวัง

 

 

อามุโร่....นายอยู่ไหน...? ใครพาชั้นมาที่นี่...?

 

จู่ๆ เขาก็เห็นสิ่งกลมๆและเปล่งแสงได้มาหาตัวเขา เขาคิดว่าแสงนั้นอาจจะเป็นคนที่พาเขามาที่นี่ เขาคว้ามันเอาไว้... ซักครู่ แสงนั้นก็เข้าไปในร่างกายของตัวชาร์ทันที

 

 

!!!!

 

 

อามุโร่!!!

 

 

เสียนเสียงของชาร์ เขาก็รีบวิ่งออกไปจากห้องทันที....!

 

 

To be continue....

Comment

Comment:

Tweet